فارغ از طنز، تورم و از آن بدتر رها کردن نظارت بر تورم زندگی بخش قابل ملاحظه‌ای از مردم را دچار مشکل کرده، هر چند که برخی در این روزها ثروت کلانی به جیب زده و به قول دوستی این شرایط برای همه هم بد نیست.
در هفته‌های اخیر دایماً از فعالان صنفی در حوزه کامپیوتر و موبایل می‌شنویم که اوضاع کاری آنها اصلاً تعریفی نداشته و در بی‌سابقه‌ترین رکود دوران کاری خود به سر می‌برند. شب عیدی هم که گذشت و به قولی بره‌کشان کامپیوتری‌ها و موبایلی‌ها بود شرایط خوب نبود.
حالا حتی زمزمه خروج برخی فعالان از این بازار می‌رود و نمایندگان این اصناف می‌گویند اگر وضع به همین منوال ادامه داشته باشد باید شاهد کناره‌گیری و تعطیلی برخی مغازه‌ها و شرکت‌ها باشیم.
اگرچه قول معروفی است که می‌گوید برخی کاسب‌ها معتقدند اگر ننالند پول در نمی‌آید! اما سوی دیگر ماجرای رکود و اخبار مرتبط با آن روند نزولی قیمت‌ها است. قبل از گرانی‌های اخیر در مورد اقلامی همچون کامپیوتر و تلفن‌همراه به واسطه ورود دایمی فناوری‌های نوین، قیمت‌ها همواره رو به کاهش بود و برای هر خریداری به اندازه توانش محصولی پیدا می‌شد.
اما قیمت‌ها که چنین نمی‌گوید و ما شاهد نوسان‌های گاه پنج تا 10 هزارتومان روی اقلام میلیونی هستیم که بیشتر به بازی با ذهن خریداران شبیه است تا کاهش واقعی قیمت. بازار قاچاق عرضه انواع و اقسام کالاهای دیجیتالی هم که داغ است و شبکه‌های مافیایی را هم از ترس خوابیدن بازار نمی‌توان زمین زد.
از این رو خریداران مانده‌اند و این که رکود را باور کنند یا گرانی و قاچاق انبوه را. هرکس اندکی هم از منطق بازار بلد باشد می‌داند که رکود هیچ سنخیتی با گرانی ندارد. رکود مترادف با کاهش قیمت‌هاست و گرانی مترادف با گرم‌شدن بازار، حداقل در ایران که این‌گونه بوده است