اگر کسی تو را با تمام مهربانیت دوست نداشت...

 

 دلگیر مباش...

 

تو با تمام مهربانی هایت زیباترین معصوم دنیایی...

 

من خدایی را میشناسم که ابر رحمتش به زمین و زمان میبارد...

 

اما یکی سپاسش میگوید و هزاران نفر کفر...

 

چرا میپنداری باید بهتر از خدا تو را قدردانی کنند؟!...

 

پس نرنج از ناسپاسیشان و برای شادیشان بکوش...

 

با مهربانی روحت به آرامش میرسد...

 

تو با مهرت بال و پر میگیری...

 

خوبی دلیل جاودانگی توست...