هزاران نامه ارسالی کارکنان مخابرات روستایی کجا رفت
سلام . بنده 12 سال بعنوان نيروي پيمانكاري (به اصطلاح خيلي از نيروهاي رسمي ، افغاني) در شركت گاز استان مشغول به فعاليت ميباشم و 3 بار هم به نهاد رياست جمهوري در سالهاي 86 -89 و 90 نامه نوشتم ولي انگار نه انگار كسي تقاضا يا درخواستي ارسال كرده باشه و هيچ توجهي به آن داده نشده.
بنده با 3 فرزند و همسر و مادر پير در روستا زندگي مي كنم و هر روزه يك ساعت براي ورود به محل كار و يك ساعت خروج تا منزل در جاده ها هستم ضمن اينكه بماند خيلي از وقتها بدليل پرت بودن منطقه روستا از شهر بايستي با آژانس به منزل برسم.
درآمد من هم با كليه مزايا و 2 حق فرزند (از 3 تا )حدود 400000 تومان است كه با توجه به هزينه هاي بالاي زندگي و تورم اين پول كفاف دو هفته را هم نميكند و بماند كه خيلي از قسطهام رو هم ندادم يعني نميتونم و ندارم كه بدم. چون پارتي اعم از نماينده مجلس و نزديكي با مسئولين بالادست رو ندارم بايستي تا زمان بازنشستگي به صورت پيمانكاري كار كنم.
من نميدونم اين چه جور برابري و برادري هستش كه هم اتاقيم ماهي 1 تا دو ميليون حقوق ميگيره ولي ما وضعيتمون اينه. جالبه همه مسئولين از اين قضيه خبر دارن و هيچ اقدامي هم نميكنند.
تو اين كشور رئيس جمهور كه شخص اول دولت هست و كليه وزرا و مسئولين زير نظرش كار ميكنند و دستور ميگيرند بارها و بارها در سالهاي اخير تو سيما و راديو و تريبونهاي داخلي خارجي حرف از حذف شركتهاي پيمانكاري ميزنه ولي انگار نه انگار .
ميدونم اين و حذف ميكنين و نمايش نميدين ، ولي اگه شيعه علي هستين و عدالت علي الگوي شماست ، خواهشاً در اين امر خدا پسندانه شركت كنين و اين پيام منو به نهاد رئيس رهبري ، رئيس جمهور و مجلس برسونين.
با آرزوي استجابت حاجت من و امثال من كه كم هم نيستيم.